Kontrast:
Rozmiar czcionki:
Odstępy:
  • TAB - Kolejny element
  • SHIFT + TAB - Poprzedni element
  • SHIFT + ALT + F - Wyszukiwarka
  • SHIFT + ALT + H - Strona główna
  • SHIFT + ALT + M - Zawartość strony
  • SHIFT + ALT + 1 do 2 - Wybór menu
  • ESC - Anulowanie podpowiedzi

WAPIENNIKI - KOLOROWANKA

Czy wiecie że... Około połowy XIX w. w Tarnowie Opolskim działali: 1 rymarz, 4 rzeźników, bednarz, kołodziej, stolarz, 2 kowali, 5 krawców, 3 szewców a także murarze i wypalacze wapna. I właśnie na wypale Wapna się dziś skupimy.

Po przeprowadzeniu linii kolejowej z przystankiem w Tarnowie Op., rozpoczęto budowę nowoczesnych wapienników – w 1900 r. było ich już 7.

Wg urbarza strzeleckiego, w 1640 r. trwał już wypał wapna z miejscowych złóż. W sprawozdaniu urzędniczym z 1748 r. odnotowano wypał w wielkim piecu tarnowskim, który zawalił się pod koniec XVIII w. W latach 1825 i 1845 w okolicach Tarnowa działał 1 dominialny i 3 chłopskie piece, a w 1860 – 10 pieców, później 16, głównie wzdłuż granicy z Kamieniem Śląskim. Rozwój wapiennictwa nastąpił po przeprowadzeniu w 1878 r. linii kolejowej Opole – Bytom i po uzyskaniu w 1893 r. przez tarnowski dworzec funkcji towarowej. W 1882 r. radny Josef Reiss (właściciel tzw. willi „Rajsówki”, dawniej „Josefsruh”) kupił kilka działek w Tarnowie, w pobliżu stacji w Kamieniu i wybudował tam piec do wypału wapna. Pod koniec XIX w. w sąsiedztwie dworca powstały trzy kręgowe piece do wypału wapna. W 1890 r. firma Ogórek i Sp. wybudowała w Tarnowie i Nakle dwa piece kręgowe wraz z połączeniem kolejowym. W owym czasie wyburzano piece szybowe, zastępowane przez nowocześniejsze – kręgowe. W okresie międzywojennym w Tarnowie działały dwa przedsiębiorstwa zajmujące się produkcją wapna, w następnych latach przekształcane w kolejne spółki i stopniowo modernizowane.

* Opis pochodzi ze strony WWW.TARNOWOPOLSKI.PL

Brak opisu obrazka

Wersja XML